در سرزمینی که روزگاری فرهنگ کاریز و مشارکت تمدنآفرین بود امروز نه صدای آب شنیده میشود و نه تصویر آن دیده میشود؛ کارشناسان در نشستی تأملبرانگیز از کَرآبی و کورآبی سخن گفتند، فاجعهای که تنها با احیای فرهنگ یاریگر و شنیدن صدای واقعی بحران شاید بتوان برای آن راهی یافت...
نشست «تاریخ فرهنگی آب در ایران» اولین نشست از سلسله نشستهای گفتوگو درباره آب، با محوریت کَرآبی، در تالار فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد. در این نشست شماری از استادان و پژوهشگران به بررسی ابعاد فرهنگی کَرآبی در ایران پرداختند. سخنرانان این نشست عبارت بودند از «ژاله آموزگار» پژوهشگر ایرانی فرهنگ و زبانهای باستان، «مرتضی فرهادی» استاد تمام حوزه مردمشناسی و جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبایی، «محمدصادق دهقانی» تهیهکننده مستند تالان و «داریوش رحمانیان» نویسنده و دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تهران. همچنین «امید شمس»، جامعه شناس و پژوهشگر اجتماعی دبیری علمی نشست را بر عهده داشت. امید شمس، دبیر علمی در ابتدای نشست گفت: ما در این جلس
