بر اساس قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی (مصوب ۱۳۹۶)، دولت مکلف به اجرای بیمه اجتماعی برای این گروه طبق قانون سال ۱۳۸۸است. با این حال، بررسیها نشان میدهد تحقق این قانون با نوساناتی همراه بوده و نیازمند پایش منظم و دقیقتری است...
صنایع دستی به عنوان یکی از کهنترین جلوههای هنر و تمدن ایرانی، ظرفیت بالایی برای توسعه اقتصادی و فرهنگی کشور دارد. این حوزه نه تنها میتواند در اشتغالزایی و رونق مناطق مختلف نقشآفرین باشد، بلکه به واسطه اصالت هنری خود، بستری برای تقویت هویت ملی و همافزایی فرهنگی فراهم میکند. با وجود این ظرفیتها، فعالان صنایع دستی همچنان با چالشهای مهمی چون نبود حمایتهای بیمهای و رفاهی مواجه هستند. بر اساس قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی (مصوب ۱۳۹۶)، دولت مکلف به اجرای بیمه اجتماعی برای این گروه طبق قانون سال ۱۳۸۸است. با این حال، بررسیها نشان میدهد تحقق این قانون با نوساناتی همراه بوده و نیازمند پایش منظم و دقیقتری است. در گزارشی که مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی به تازگی منتشر کرده تلاش شده تا ضمن بررسی وضعیت بیمهای هنرمندان صنایع دستی، دلایل افت یا رشد پوشش بیمه در سالهای اخیر و
