بحران آب در ایران به نقطه‌ای رسیده است که بدون بازنگری در شیوه حکمرانی آب، امکان عبور از آن وجود ندارد. آنچه امروز در قالب افت منابع آب زیرزمینی، تعارض‌های اجتماعی، فرونشست زمین و نابرابری در دسترسی به آب نمایان شده، حاصل انباشت تصمیم‌هایی است که اغلب بر مبنای فرض وفور منابع اتخاذ شده‌اند...

در ششمین سال متوالی خشکسالی، کاهش بارندگی، افت محسوس روان‌آب‌ها و ضعف تغذیه طبیعی آبخوان‌ها باعث شده حجم منابع تجدیدپذیر آب به‌طور معناداری کاهش یابد؛ درحالی‌که الگوی مصرف، هم‌چنان بر مبنای شرایط نرمال یا حتی ترسالی تنظیم شده‌است...