سال۱۴۰۴ با عنوان «سرمایهگذاری برای تولید» نامگذاری شده است. این امر حاکی از به رسمیت شناخته شدن اهمیت سرمایهگذاری در رشد اقتصادی توسط ساختار تصمیمگیری کشور است. به گفته کارشناسان، ساختار اقتصاد ایران سرمایهبر بوده و بنابراین، دستیابی به رشد پایدار اقتصادی بدون افزایش سرمایهگذاری ناممکن است...
سال۱۴۰۴با عنوان «سرمایهگذاری برای تولید» نامگذاری شده است. این امر حاکی از به رسمیت شناخته شدن اهمیت سرمایهگذاری در رشد اقتصادی توسط ساختار تصمیمگیری کشور است. به گفته کارشناسان، ساختار اقتصاد ایران سرمایهبر بوده و بنابراین، دستیابی به رشد پایدار اقتصادی بدون افزایش سرمایهگذاری ناممکن است. این در حالی است که ریسکهای متنوع اقتصادی و سیاسی با بیثبات کردن فضای اقتصاد کلان و محدود کردن ورود سرمایه خارجی، نسبت تشکیل سرمایه ثابت ناخالص به تولید ناخالص داخلی(GDP) کشور را کاهش داده و انگیزهها را برای سرمایهگذاریهای جدید در بخش تولید تضعیف کرده است. روند موجود اقتصاد ایران در نقطه مقابل تجربه کشورهایی مانند چین و مالزی قرار دارد که موفق شدهاند با ایجاد ثبات اقتصادی و حقوقی و جذب سرمایهگذاری خارجی به رشد اقتصاد پایدار دست یابند. این تجربهها نشان میدهند که رویای تشویق سرمایهگذاری با سیاستهایی مانند هدایت نقدینگی تا چه اندازه از واقعیت فاصله دارد. تحقق شعار «سرمایهگذاری برای تولید» در گرو گام برداشتن در مسیر رفع تحریمها و ثبات فضای اقتصاد کلان کشور اس
