بررسیهای یک پژوهش نشان میدهد که وضعیت رفاهی خانوارهای شهری و روستایی ایران روند نزولی داشته است.مرکز پژوهشهای توسعه و آیندهنگری در گزارش «برآورد بررسی شاخصهای رفاهی خانوارهای شهری و روستایی در دو دهه اخیر» ابعاد مختلف این مساله را مورد بررسی قرار داده است...
شاخص رفاه اجتماعی که نمایانگر الگوی مصرف واقعی مردم محسوب میشود، طی سالهای ۱۳۸۱تا ۱۴۰۰روند نزولی داشته است. طی دو دهه گذشته، شاخص رفاه اجتماعی «سن» بهطور متوسط سالانه ۱.۵درصد برای خانوارهای شهری و ۳.۷درصد برای خانوارهای روستایی کاهش یافته است. دلایل اصلی این کاهش، تورمهای بالا و مزمن، تحریمهای اقتصادی، نابسامانی اقتصاد کلان و افزایش نابرابری درآمدی است که منجر به افت قدرت خرید و مصرف واقعی خانوارها شده است. بررسیهای یک پژوهش نشان میدهد که وضعیت رفاهی خانوارهای شهری و روستایی ایران طی سالهای ۱۳۸۱تا ۱۴۰۰روند نزولی داشته است. درآمد اسمی خانوارهای شهری و روستایی در کل دوره صعودی و تقریبا تصاعدی بوده، اما درآمد حقیقی هر دو گروه روند نزولی را تجربه کرده است. در بازه زمانی مذکور، مخارج حقیقی خانوار شهری و روستایی به طور متوسط سالانه کاهش ۱.۸و ۴درصدی را تجربه کرده است. شاخص رفاه اجتماعی سن خانوارهای شهری و روستایی، براساس مخارج حقیقی نیز در این بازه زمانی به طور متوسط سالانه به ترتیب ۱.۵و ۳.۷در
